Doe eens gek!

“Doe eens gek”, dat denk ik best vaak in de Serieuze Wereld waarin we leven. Een beetje in het kader van “een dag niet gelachen, een dag niet geleefd!” Dus doe ik zelf best vaak gek, ook met mijn spirituele antennes. Ik zou niet zonder kunnen, eerlijk gezegd. Je kunt me bijvoorbeeld voor een feest inhuren als een verklede waarzegster.

Ik heb zoveel plezier gehad, verkleed als Madam Stinksok op een bijzondere beurs. stinksok2Compleet onherkenbaar en bepaald niet van deze tijd, met een rare lange blauwe pruik en een soort Harry Potter hoed op en een cape om over een lange jurk waar ik steeds over struikelde. En dan in een donker tentje, met binnenin een fluorescerende glazen bol, en dan mochten de mensen in de tent komen, hun linkerschoen uittrekken, en daar haalde ik dan geheimen uit. Want als Madam Stinksok lees je natuurlijk… schoenen!

Vooral kinderen vonden het helemaal te gek. Dit werk doen voor kinderen is natuurlijk heel wat anders dan voor Grote Mensen, maar je kunt dan zoveel leuks doen voor de kinderen. Ze mochten kiezen of ze een vriendinnengeheimpje wilden, of een Schoolgeheimpje, een Vies Geheimpje (altijd leuk) of wat er dan ook in mijn hoofd opkwam, en we hebben zoveel plezier gehad met zijn allen. Ik zal het nooit vergeten, dat ene meisje dat binnenkwam en pontificaal haar gymschoen op tafel zette van maatje 28, en dat we net zo lang doorgingen tot we 28 kleine geheimpjes hadden. Wat haar favo-knuffel was, welke kleur potlood ze die week kwijt was geraakt, wat haar leukste vriendinnetje was, welk avondeten ze vies vindt, dat ze van de trap gekukeld was echt van boven helemaal naar beneden, ga zo maar door. Wat een ronduit geweldige dag was dat.

Voor dit soort dingen, voor een avond thuis met een groepje mensen of op een feest, ben ik altijd te porren. Maar ook voor (ik verzin maar wat) het waarnemingen doen aan de hand van de door de mensen zelf getekende smiley. Onder het motto van “waar is je smile gebleven”.  Of we zetten een grote melkbus neer met een hoop zaagsel en daarin verstopt memorykaartjes, en dat je dan uit de bus jouw kaartje kan halen waarbij ik een boodschap doorgeef. Zo kan je uit een berg zaagsel altijd weer iets moois toveren. De boodschap van het leven toch ook weer wel, vind ik.

Heb je een idee? Laat maar weten!  Met mijn inspiratie haak ik dan aan, en dan verzinnen we er iets leuks op.