Persoonlijke reading

Een persoonlijk gesprek voor jou of over iemand die je lief is. Wil je graag een reading over iemand anders dan jezelf, dan kan ik dat alleen doen als je die persoon hier toestemming voor gevraagd hebt, zodat ik niet ongevraagd ga lezen. Zonder toestemming wordt ik bij het lezen ook automatisch op slot gezet. De ene keer is het een reading wat in feite loopt via psychometrie, de andere keer een mix tussen psychometrie en uiteindelijk overlopend in een contact met een bekende overledene die je graag iets wil vertellen.

Als ons gesprek bedoeld is om te praten over de belevingswereld van kinderen, dan zou ik je willen vragen een recente foto mee te brengen. Ik wil kinderen altijd graag van dichtbij zien en dat kan ik via een foto dan mooi doen. In alle andere gevallen heb ik geen foto nodig, dan is een naam van iemand voldoende om het contact te ervaren. Want wij mensen denken dan wel dat we contact maken en informatie vragen, maar in feite is die informatie er gewoon en precies op dat moment omdat dit zo de bedoeling is, en worden we ons hier in feite op dat moment alleen maar bewust van.

Medische vragen kan ik alleen beantwoorden via een soort scan van het lichaam die ik doe, en zo te beschrijven wat ik waar voel in het lichaam en hoe die gewaarwordingen in het lijf met elkaar in verband kunnen staan. Maar omdat ik geen arts ben, zul je voor de vertaalslag daarvan allereerst moeten kijken of je dit zelf herkent, en dan dit koppelen aan wat de artsen hebben gezegd en uiteraard wat een medium zegt niet hierboven laten prevaleren. Een mooi voorbeeld is dat ik bij een kat in de darmen drie donkere plekken zag die voor mijn gevoel de doorstroming ervan belemmerden. Die uitspraak bleek juist te zijn, maar alleen een arts kan concluderen wat er werkelijk aan de hand is. Het scheelt nogal of het dan gaat om een fikse ontsteking of iets wat je liever niet wilt hebben. Ik zag en voelde, en de dierenarts koppelde dit aan medische kennis, en zo hoort het ook.

Toekomstvoorspellen doe ik niet. Dat is niet helemaal waar, want vaak valt me wel informatie daarover te binnen, maar dan komt die informatie omdat de gidsenwereld bepaalt heeft dat die informatie van waarde is voor jou om te weten. Dat is iets anders dan wanneer wij mensen bang zijn voor de toekomst, het niet zien zitten, geen vertrouwen voelen, en daarom willen weten wat de toekomst voor ons in petto heeft. Als jou in zo’n geval de toekomst vertelt zou worden, dan ontneemt je dit de kans om de les te leren die in dit moment verweven zit. Bovendien zou je jezelf de vraag kunnen stellen, of er wel een toekomst bestaat? Of is er eigenlijk alleen maar het nu? Waarbij de tijd niets meer is dan een opvolging van momenten van het nu?